gluren bij de buren   Karen Claes gluurt al meer dan 7 jaar achter onze Zurenborgse gevels op zoek naar bijzondere verhalen. Dit jaar gaat ze de stofwolken, boorgeluiden, mdf platen en verfgeuren achterna. 2010 staat in het teken van renoveren, verbouwen en grote klussen, in het spoor van handige harry's en bob de bouwers...

Renoveren! Reclameren, reconstrueren, reduceren, renderen of riskeren?

Met de lente in aantocht, hoor ik de eerste geluiden van renovatie door de straten waaien. Ramen staan open; verf lucht, stofwolken, lijmslierten, pleisterbrokjes en tapijtstroken komen je tegemoet. Onze buurt is om het subtiel uit te drukken, minder betaalbaar dan enkele jaren geleden. Jonge starters zijn dus vaker verplicht een ouder huis te strippen en een metamorfose te ondergaan, samen met hun huis. Een renovatie wordt een extra gezinslid of partner. Je leeft er mee samen, dag en nacht. Je ontdekt de gebreken en voordelen, snel of soms te laat. Je wordt er door geleefd of je nu wil of niet. Het kost je jaren van je leven of van je portemonnee. Huwelijken gaan er aan kapot en soms ook ledematen of echte maten. De stress die hier mee gepaard gaat is niet aan iedereen besteed.
Je hebt de 'Ik koop nieuwbouw en betaal me dan maar blauw' mensen, je hebt de 'Ik koop een huis voor een appel en een ei en het kost me een stuk van mij' mensen, ook de 'Ik koop een ouder huis en ik zie wel wanneer we starten' mensen of de 'Ik verkoop mijn net gerenoveerde huis en begin aan een nieuwe renovatie, voor de kick' mensen. Het is maar wat je wil en kan. Dat is een heel belangrijk onderdeel. Wat kan een mens zelf, dit wordt vaak met te late spijt overschat.
Ook moet iedereen zijn plaats kennen tijdens een renovatie of verbouwing. Ik ben geen held tijdens verbouwingen, dat beken ik. Ik heb enkele belangrijke lessen geleerd, die ik graag met jullie wil delen. Vraag maar één keer of je kan helpen bij een bepaalde klus. Als je deze vraag, weliswaar lief bedoelt gaat herhalen, kan dit behoorlijk op de zenuwen werken van je partner. En voor je het weet ben je in een discussie beland, die eindigt met 'Doe het dan zelf', gevolgd door het geluid van een slaande deur (als die al geplaatst is uiteraard). Probeer geen indruk te maken op je partner, door een klus te starten waar je geen kaas van gegeten hebt. Dit gaat altijd fout. Jezelf bewijzen is geen goede insteek. Je kan beter iets doen voor de innerlijke mens, lekker koken voor de klusser of vuiligheid opkuisen, want stof groeit alsof het bamboe is. Ga ook nooit met een klusser voor de gezelligheid mee naar een doe-het-zelf zaak. Klussen is niet gezellig! Klussen moet snel gaan er is geen tijd om te kijken naar mooie verfjes en behangetjes. Ga dus niet mee tenzij je het grondplan van deze zaak al vanbuiten kent en niet achter man of vrouwlief, door de rekken wil vliegen.
Spreek tijdig af hoe je het eindresultaat ziet. Want eens er een goede start is gemaakt, is het bijna onmogelijk terug te krabbelen. Tenzij je dood gebliksemd wil worden, of het etiket 'onmogelijk mens' wil opgespeld krijgen voor de rest van die periode. Meten is weten. Fout meten is zweten! Het vloeken komt meestal voort uit eerder genoemde, overschatte kluskennis. Een mdf plaat op maat snijden of laten snijden en die dan tekort blijkt te zijn. De straat zal het geweten hebben of moet ik zeggen, gemeten hebben.
Ik vind mannen die een kelder vol gereedschap hebben, geweldig. Het liefst alles opgeborgen in schuifjes met naametiketjes erop. Niet dat deze handige man dit nodig heeft, want hij kan de indeling dromen maar het gaat om de uitstraling van handige Harry. En het is altijd heel handig als vrouwlief naar de kelder moet, om dringend die bepaalde schroef van 6 mm te halen. Want geef toe schroeven, moeren, pluggen, bouten, spijkers, nagels, het is een vaktaal apart. Terwijl je op leven en dood naar de kelder rent, denk je: Bedoelde hij een zeskant schroef een rilschroef of een bolkopschroef van 6 mm? Je hebt geen idee, hoe die dingen eruit zien maar hebt de namen al zo vaak gehoord dat al je hoop dan maar gericht is op de naametiketjes. Soms liggen deze schatten nog in hun originele verpakking te wachten tot ze een onderdeel van je huis mogen worden. Maar meestal liggen ze al uitgepakt naast andere soortgenoten die ook niet de juiste maat hadden. Want blijkbaar is de juiste maat kiezen niet zo simpel. Dus worden er verschillende soorten meegebracht, onder het mom van, 'Die hebben we vast ooit nog eens nodig'. Uiteraard niet bij deze handige klussers. In hun kelder hangt al hun gereedschap keurig aan haakjes van klein naar groot of in kisten op maat gemaakt. Erg belangrijk is, dat op elk moment van de dag dit gereedschap gebruikt kan worden. Lees: materiaal dat altijd opgeladen is! Dus geen boormachine met een half lege batterij of nog erger twee half lege batterijen, waarbij je de klus moet onderbreken, voor een lange, letterlijke oplaadpauze.
Ik ben er wel achter dat renoveren, verbouwen en klussen de nodige verbouwingspoëzie met zich meebrengt en veel aan de verbeelding overlaat. Een woord als regenwaterrecuperatie. Wat een prachtig woord, ik gebruik het nooit. Zonde. Maar ja, om nu zo maar door het huis te roepen 'Lief, onze pijpen voor de regenwaterrecuperatie zijn toch in orde, want de herfst komt eraan?' Of 'Moet ik de communicatiedraden in andere wachtbuizen stoppen dan de elektrische draden?' Of 'Zoetje, zonder klopstand kun je de klopboor prima gebruiken als gesnoerde schroeftol om grote gaten te boren of om lange schroeven te schroeven, wist je dat?' Of 'Lieveke, koop ik nu waterontharders of waterverzachters, deze maand? ' En 'Heb je het domoticasysteem uitgezet of zet dat zichzelf uit?'
En dan al die wanden... voorzetwanden of scheidingswanden? Heb je je voorzetwand al aangetrokken? Anders zet ik er een scheidingswand voor! Het kan aan mijn fantasie liggen maar sommige woorden vragen er ook om, zoals droogzuiging en zelftappers. Bij kadaster denk ik aan kadaver. En als je dit soort woorden gaat combineren is het hek helemaal van de dam. "Na een zware nacht kwam hij terecht in de douchegoot, want hij had geen premie meer voor een aanbestedingsvorm. Jammer, dat het zo moest eindigen want ondanks de prachtige hemelverlichting had hij geen tuinaanleg."
En dan heb ik het nog niet eens gehad over aansluitingen van telefoon, TV, internet... kabel of wireless, het maakt niet uit, wachten moet je toch. Als het niet aan de telefoon is, na vier Vivaldiseizoenen, is het tijdens "We komen tussen 13u en 17u, mevrouw!" Tussen 13u en 17u, alsof een mens niets anders te doen heeft! Je moet er iets voor over hebben. Het internet staat vol met verbouwings en renovatietips maar tussen digitale woorden en praktische daden is er nog een wereld van verschil. Ook kwam ik ergens feng-shui tips tegen, op een verbouwingswebsite! Om de energiestroom van je huis in de gaten te houden. Voor vele mensen waarschijnlijk een belangrijk gegeven. Maar ik denk dat energie overhouden om al de klussen te klaren, die je nog moet doen, de grootste prior is.
Wij hebben zelf verbouwd toen we op Zurenborg kwamen wonen in 2003. Een huis is nooit af, een mens wil toch streven naar het ultieme huisgeluk en praktische luxe. Er zitten nog plannen in ons hoofd en we zullen ooit weer starten. Ik ben dan weliswaar geen verbouwingsheld maar heb toch wel enkele lessen geleerd. Niet alleen over verbouwen, ook over de verschillen tussen man en vrouw en hun kijk op zulke projecten.
Ik wil dan ook alle mensen die nu aan het verbouwen zijn, een hart onder de riem steken. Denk vooruit, denk aan de dag dat de klus af is (want er komt een einde aan, echt!) en je heerlijk met een wijntje op de bank kan lachen om alle avonturen. Want dat verbouwen een avontuur is, daar zijn we het allemaal wel over eens, denk ik.

P.s: Ik ben nog steeds gelukkig getrouwd. Karen Claes- januari 2010

Mail dan nu naar glurenbijdeburen@hotmail.com