|
Foto's: Christophe
Lambrechts
De etalages zijn
beplakt met uitverkoopaffiches. Binnen afzienbare tijd is er dus
wéér een winkel minder op Zurenborg. En eentje met serieuze
traditie. Hugo Knuysen heeft de afgelopen 20 jaar in de zaak
gewerkt maar hier was al een auto-onderdelenwinkel die hij toen
heeft overgenomen. Op deze plaats is er al 50 jaar zo’n bedrijf.
Of hij in die tijd veel heeft zien veranderen? “De winkel
evolueert natuurlijk mee met de auto’s, in het begin moesten we
bijv. “bougies” zetten, daar zijn dan andere dingen voor in de
plaats gekomen. En wat de onmiddellijke omgeving betreft: we
hadden vlakbij een frituur, een kapper en een delivery zaak.
Vroeger waren er hier nog een aantal zelfstandigen. Dat is
intussen wel een beetje doodgebloed. Een internationale
bevolking had deze kant 20 jaar geleden ook al, er zijn wel veel
Polen bijgekomen en nadien terug weggegaan. De boekbinder is er
nog maar die heeft niet veel activiteiten meer, denk ik…”
SELFMADE
Als iemand twee decennia een zaak heeft gehad, vraag
je je af of dat altijd goed gedraaid heeft. Waren er misschien
ook zwakkere jaren? ‘Hugo Knuysen: “Niet echt. Het is niet zo’n
sector die serieus lijdt onder een crisis. Er is natuurlijk wel
een evolutie, je volgt de modellen, maar qua werk en inkomsten
heb ik er altijd van kunnen leven. Ik ga met pensioen, hé, ik
ben niet failliet.” Geeft hij nu op zijn beurt de winkel over
aan iemand anders? Een zoon bijvoorbeeld? “Nee, mijn zoon is
bioloog en wil hier niet elke dag achter de toog staan. Hij
heeft nu eenmaal een andere opleiding. Al moet ik hier
onmiddellijk bij vertellen dat ik het ook een beetje aan mezelf
heb aangeleerd toen ik begon. Ja, je zou me min of meer een
selfmade man kunnen noemen, het was al een beetje een hobby
ook.” We hebben voor het gesprek afgesproken op
dinsdagvoormiddag en het valt op dat het nog vrij druk is. Je
merkt ook dat het klantenbestand zowat alle nationaliteiten
omvat. “Klopt, vele klanten zijn van buitenlandse afkomst.
Vlamingen brengen toch eerder hun auto naar de garage, andere
nationaliteiten sleutelen meer zelf. Soms is de communicatie een
beetje moeilijk, maar met gebarentaal raak je er ook uit, je
moet een beetje kunnen observeren en creatief zijn. Zo kwam er
ooit iemand binnen die op- en neergaande bewegingen maakte met
de knie. Die kerel had remblokken nodig.”
OPMERKELIJK
Nog een paar opmerkelijke gebeurtenissen en bedenkingen uit het
leven van een autoonderdelenhandelaar:
• 1. •
“Op zekere dag komt een man iets halen om in de
mazout te doen, tien minuten later gevolgd door dezelfde man die
iets komt vragen “tegen de kou”. Ik zeg hem dat ik hem het
nodige product al tien minuten geleden heb gegeven. Het bleek
hier om een eeneiige tweeling te gaan. Die hebben soms dezelfde
ingevingen op hetzelfde moment, hé.”
• 2. •
“Minder positieve zaken? Twee keer overvallen, 1 x
diefstal, da’s minder prettig, de overvallers werden weliswaar
gepakt, maar de rechter had blijkbaar niet veel zin mij een
beetje deftig te vergoeden… Maar dat zijn uitzonderingen, in het
algemeen kijk ik tevreden terug: het is hier een interessante en
creatieve job. Je helpt de mensen ook, je gaat eens mee naar de
auto en laat hen zien hoe ze het moeten doen.”
• 3. •
“Deze handel heeft ook een commercieel goede ligging.
Het heeft hier altijd gedraaid, ook tijdens de werken aan de HST
die toch zo’n vijf jaar geduurd hebben, de straat was afgesloten
maar we hebben er qua omzet weinig nadeel van ondervonden. We
hebben tot op heden nog geen overnemer, maar ik heb al wel
gezien dat er interesse was. Van leegstand zal volgens mij geen
sprake zijn.” Er komt overigens geen speciale laatste uitkoopdag
of zo. Wat hier niet wordt verkocht, gaat naar Polen.”
• 4. •
“Gezien het internationale klantenbestand moet je
natuurlijk ook wat talen kennen, je hoort ook de verschillende
accenten: Congolees Frans, Nigeriaans Engels, Pools Duits,… Tja,
niet dat het bij mij allemaal perfect is, maar we trekken onze
plan. Je moet een beetje creatief zijn bij het begrijpen van al
die verschillende buitenlanders en je moet ook kunnen
relativeren, want dikwijls krijg je hier gewoon bezoekers die
niet direct iets kopen, maar eerst uitgebreid willen weten
hoeveel iets kost. Na een uur zie je ze dan terugkomen.”
• 5. •
“Pensioen? Ik weet nog niet hoe ik het zal invullen,
ik ben een beetje in sociale verenigingen actief, vanaf half
juni zal ik daar dus meer tijd voor hebben. Wij fietsen ook
graag en ik heb een tuin in Aartselaar, waar ik woon. Ik ga met
pensioen, maar niet om te rusten, ik word zeker een actieve
gepensioneerde. Al heb ik al wel gehoord van gepensioneerden die
zich in de winter vervelen. “
Op deze plaats is er al
vijftig jaar zo’n bedrijf gevestigd
 |
