|
Gregory Frateur : “Ik
gebruik mijn stem zoals ik voel dat ik hem moet gebruiken.”
Bij het beluisteren
van Dez Mona’s muziek (de groep die werd opgericht door Gregory
Frateur en Nicolas Rombouts in 2003) deden we een bombastische
ontdekking: een mysterieuze sound, wervelende dynamiek, teksten
die tot nadenken stemmen, en nazinderende melodieën! Dez Mona’s
nieuwste plaat, ‘Hilfe Kommt’, moest en kon dus niets anders
zijn dan een fantastische plaat. En zo moesten we, die
dinsdagmiddag, ons baserend op een Google-afbeelding van Gregory
Frateur, op zoek naar de persoon zelf. Na ons eerst vergist te
hebben – echt waar! – herkenden we hem toch. De sympathieke
zanger begroette ons vrolijk, nam ons mee de Moeskop in, en was
meteen zo vriendelijk om ons te trakteren. Onze dag kon al niet
meer stuk, dachten we.
• Uw muziek wordt beschreven als een
mengeling tussen jazz, gospel, drama, een toefje Tom Waits…
Drama is geen voor de hand liggend genre.
Gregory Frateur: “Ik vind het zelf altijd heel moeilijk om in
termen van genres te spreken, want we hebben daar zelf nooit bij
stilgestaan. Als we muziek maken, maken we muziek. Wij houden
van goede muziek, en dat vind je in elk genre wel. Dat is het
dat ons vooral inspireert om onze eigen, typische muziek te
kunnen blijven maken. Omdat de muziek zo typisch is, is het per
defi - nitie moeilijk voor mensen om er een genre op te plakken.
Ik zeg altijd: ‘als iemand het pop noemt, of zelfs death metal,
dan is dat zijn eigen idee over die muziek en dan kan ik dat
nooit tegenspreken’. Maar zelf zou ik er geen genre op kunnen
plakken.”
• Het viel ons op bij het beluisteren
van uw muziek, dat de heel gevarieerde instrumenten toch een erg
mooie samenklank bereiken. Hoe kiest u uw instrumentatie, of
bezetting?
Gregory Frateur: “Goh... Dez Mona is eigenlijk vertrokken als
duo, hé. De contrabassist en ik hebben zo een aantal jaren
opgetreden, zonder een CD uit te brengen. Maar op een bepaald
moment hoorden we er accordeon bij nadat we een fantastische
accordeonist (Roel van Camp, red.) leerden kennen. En dus
vroegen we hem of hij niet aan boord wou springen, als
gastmuzikant. En zo ging het ook met onze pianist en onze
drummer. Soms spelen we met barokharp of theorbe (soort luit,
red.), of met cello. Er is dus geen vaste bezetting. We spelen
voornamelijk samen met mensen, niet met instrumenten. Zij
beheersen hun instrument alsof het hun stem is. Dit feit moet
ons fascineren om met de ménsen samen te werken. De insteek
blijft echter altijd Dez Mona, en dat zijn Nicolas en ik die de
muziek schrijven.”
• Hoe ontstaat een nieuw nummer?
Gregory Frateur: “Dat verloopt altijd redelijk
organisch eigenlijk. Ik schrijf de muziek samen met de
contrabassist, Nicolas Rombouts. De werkwijze varieert: soms
begint het met een aantal akkoorden op piano, of het begint met
een baslijn, en dan evolueert het naar een soort jam, om het zo
te zeggen, waarin we wat melodieën of zanglijnen uitproberen.
Dan groeit het verder, en als het een beetje structuur krijgt,
dan bekijken we of het nummer de juiste spanningsboog heeft, of
we erin kwijt kunnen wat we erin kwijt willen, en wat het nummer
vraagt. Of wat het nummer juist niet vraagt, want soms ben je zo
hard aan een nummer aan het werken, dat de transparantie van dat
nummer verdwijnt.”
• Dus u begint altijd met een melodie,
en daarna een tekst?
Gregory Frateur: “Nee, soms is er ook eerst een
tekst. Er zijn geen regels op dat vlak. Bij ons is er meestal
wel een tekst, of op z’n minst een vertrekpunt, een vertrekidee,
waar we dan een melodie opzetten.”
• Als u autobiografische teksten zingt
voor een publiek, is dat dan niet confronterend?
Gregory Frateur: “Nee. De interpretatie van het publiek maakt
dit juist interessant! Er zijn wel momenten dat dit moeilijk is,
maar het is ook net een manier om die confrontatie aan te gaan.
Die confrontatie durven aangaan is juist de uitdaging aan zo’n
nummers! Bovendien moeten deze emoties ook herkenbaar zijn voor
een publiek, want dat is toch een voorwaarde bij het maken van
goede muziek: herkenbaarheid. Dus je vergroot emoties in een
nummer, zodat ze bijna van een andere realiteit lijken te komen,
een andere wereld.”
• Schrijft u ook over politieke
thema’s?
Gregory Frateur: “Ja. Een van de belangrijke thema’s
is de vervlakking in onze maatschappij: het streven naar een
‘normaal’. In dit kapitalistisch systeem is het afwijken van die
‘normaal’, een individu dat voor zichzelf durft te beslissen
iets dat mij heel erg kan inspireren. Ik probeer ook in die
context mijn afschuw en liefde voor bepaalde zaken te combineren
bij het schrijven, en zo iets te vertellen aan het publiek, want
dàt is wat muziek interessant maakt, over het algemeen. Het is
zo jammer om naar muziek te luisteren die je niets vertelt!”
• Dus, het bekende verhaal van Eric
Clapton, die beslist om na een bepaalde tijd ‘Tears in Heaven’
niet meer live te brengen omdat hij de juiste emotie er niet
meer kan inleggen, dat kunt u wel begrijpen?
Gregroy Frateur: “Ja, dat is ook normaal. Er zijn nummers die we
geschreven hebben, 7 jaar geleden, die we nu niet meer
fatsoenlijk zouden kunnen brengen, omdat die emotie voorbij is.
Bovendien is onze kijk op de wereld ook totaal veranderd.
Sommige dingen spelen we niet meer om die redenen. Maar zo’n
emotie kan ook terugkeren. Een nummer kan tijdloos zijn.”
• Hebt u voorbeelden of
inspiratiebronnen?
Gregory Frateur: “Goh. Dat verandert constant,
eigenlijk. Er zijn er heel veel verschillende; het gaat van
grote mensen uit de gospel, tot performers als Nick Cave en Nina
Simone, Radiohead. Ik kan niet direct één bepaalde
inspiratiebron noemen. De vergelijking die wordt getrokken met
Tom Waits, daar kan ik persoonlijk niet echt inkomen.”
• Uw stem speelt een grote rol in de
muziek. Hoe staat u daar zelf tegenover?
Gregory Frateur: “Ik gebruik mijn stem zoals ik voel dat ik hem
moet gebruiken. Ik ben altijd gefascineerd door de stem in al
zijn facetten en heb in die hoedanigheid ook een aantal
workshops gevolgd. Ik ben dus grotendeels autodidactisch. Door
de workshops heb ik geleerd om mijn stem anders te bekijken en
hem te gebruiken op zo veel mogelijk verschillende manieren
(kucht). Het is echter niet mijn stembereik dat de muziek
maakt.”
• Maar het kan ook een extra zijn.
Gregroy Frateur: “Ja, natuurlijk. Maar het kan ook
een vlucht zijn, om constant de tessituur te gebruiken, en de
hoogte of de laagte in te gaan en te vergeten dat je ook kunt
bereiken wat je wilt vertellen met veel minder.”
•Wat
zijn de toekomstplannen op muzikaal vlak?
Gregory Frateur: “We zijn op dit moment bezig met een
nieuw project – ik had het al een beetje verklapt -, richting de
nieuwe plaat, dat met barokinstrumenten zal zijn. Dat hebben we
al een keer gedaan, maar dan heel kort, maar het fascineerde ons
enorm. Met een aantal barokmuzikanten gaan we veel repeteren en
van daaruit verder bouwen.”
•
Jullie nieuwe plaat heet: ‘Hilfe Kommt’.
Vanwaar de naam?
Gregory Frateur: “Het gaat vooral over de boodschap.
We waren op tour in Zwitserland toen we met de lift naar boven
in een hotel gingen. In die lift was er een ‘alarm’, of ‘help’-
knop waarop stond: ‘Hilfe Kommt’. Ik vond dat iets prachtigs:
het idee dat je op een knop drukt, en je voelt je gerust, want
‘Hilfe’ is al onderweg. Daar gaat onze laatste plaat ook over:
keuzes maken, en dus die knop zelf in durven duwen. Het is het
origineel, omdat ‘Help Comes’ eenvoudigweg niet klinkt.”
 |
•
Staat u open voor eventueel een
project om filmmuziek te maken?
Gregory Frateur: “Ja, absoluut, absoluut. We
zouden dat heel graag doen, maar hebben nog geen
concreet project. Onze muziek gaat over het vertalen van
beelden, en dit andersom draaien, op beelden muziek
maken, zou heel interessant kunnen zijn. Met onze muziek
proberen we beelden te scheppen. Of toch zo veel
mogelijk. Ik zou het heel graag doen, maar het moet toch
ook kloppen, dus dat is wachten op een cinéast, waar het
mee zou klikken.” |
•
Zal u veel in openlucht spelen, nu de
zomer er éindelijk aankomt?
Gregory Frateur: “Op de festivals natuurlijk wel.
Maar in de aanloop van de zomer zal dit nog allemaal in zalen
zijn.”
•
Welke festivals zijn dat dan zoal? Meer in
het buitenland, of toch ook in België?
Gregory Frateur: “Ik heb nog geen idee van onze
plannen in het buitenland, maar ik veronderstel dat er wel
optredens zullen komen. Omdat dit soort dingen laat in het
seizoen geboekt worden, heb ik er niet echt een overzicht van.
In het binnenland gaat dit om de typische festivals: Pukkelpop,
Boomtown in Gent. We spelen ook wel op kleinere festivals, maar
in ons geval is dat niet zo heel veel, want wij zijn een groep
die niet in de eerste plaats gaat voor zoveel mogelijk te kunnen
optreden op zoveel mogelijk verschillende plaatsen. Voor ons is
het interessanter om verspreid te spelen in een aantal steden,
maar het daar dan ook bij te laten. Zo gaan we bijvoorbeeld ook
spelen in Parijs (Le Boule Noir). Enkel in augustus spelen we
nog in Antwerpen, namelijk in Park Noord, een festival dat wordt
georganiseerd door Petrol. Voor de rest zal dat, tot mijn spijt,
niet veel zijn.”
Voor meer informatie:
www.dezmona.com
www.myspace.com/dezmonamusic
 |
