 |
“Misschien
heeft het te maken met mijn afkomst”, zegt ze.
“Mijn vader was meubelmaker, fotografeerde en reisde
veel. Hij ontwierp zelf in de jaren dertig prachtige Art
Deco meubelen. Van hem heb ik geleerd dat een stoel waar
je doorvalt, wel een slechte stoel moet zijn, ook al
oogt hij op het eerste gezicht misschien mooi en is de
vormgeving nieuw. Hij heeft mij leren kijken door de
lens van een fototoestel, naar het licht en donker boven
de Wase polder. Hoe je dat best in beeld brengt.
Compositie heet dat.
Veerle Rooms :
“Wie zich
aan kunst waagt moet ook zijn vak kennen. Je moet toch
weten met wat je bezig bent, welke materialen en hoe je
die optimaal kan gebruiken. Dan pas kan je geleidelijk
gaan experimenteren en je verhaal proberen te vertellen.
Een kunstwerk zonder |
|
vakmanschap
is bedrog. Dat blaast vroeg of laat zichzelf wel op. Ik
probeerde dat mijn leerlingen bij te brengen. Een aantal
van hen heeft dat begrepen en die staan nu op de
kunstenscene.” |
ZOEKTOCHT
Geheel haar omvangrijk oeuvre is een lange zoektocht
naar het Waarom en het Hoe? Technisch sluit zij onmiddellijk aan
bij de hedendaagse digitale generatie, maar vermengt dit handig
met de haar zo vertrouwde diverse klassieke technieken. Dit
maakt dat haar grafi sch proces uniek blijft en dat geen druk
geheel hetzelfde resultaat kan brengen. Namaak of vervalsing is
dan quasi uitgesloten. Het ontstaan van een prent vraagt daarom
teveel voorbereiding en geraffi neerde mixing van technieken.
Daar is tijd en geduld voor nodig. Inhoudelijk volgt zij een
ingewikkelde route vanuit de tekens en schrifturen uit de
prehistorie tot de hedendaagse grafi tti. Daarvoor exploreert
zij alle culturen en godsdiensten van de continenten. De jongste
ervaringen zijn Nieuw- Zeeland, Australië en de grens
Siberië-Mongolië. Meer en meer mengde zij ook tekst als
schriftuur in haar werk.
BOEK
De kunstenares was te gast en werkte in de
belangrijkste internationale ateliers in de USA, Japan,
Zuid-Afrika en in het eigen Europa. De lange lijst van
individuele tentoonstellingen en prijzen zijn o.m. terug te
vinden in haar boek: ‘Veerle Rooms’, uitgegeven bij Lannoo en op
haar website: www.rooms-veerle.be Hoe belandt zij dan in de
Sint-Anna-ten-Drieënkerk op de Antwerpse Linkeroever? Veerle
Rooms: “Ik kende een aantal mensen van Linkeroever, collega’s,
oud-leerlingen, vrienden en ook een paar mensen die bij ANNA3
betrokken waren en cursussen of workshops bij mij hadden
gevolgd. Die kwamen eens op atelierbezoek en het gevolg was dat
zij mij uitnodigden om bij hen tentoon te stellen. Dat dit nu in
een kerk gebeurt is voor mij ongewoon, maar tegelijk een
uitdaging. Het was ook een gelegenheid om alles eens op een
rijtje te zetten en daarbij kwam de vaststelling dat ik -
toevallig of niet - mij vaak door de diverse religies heb laten
inspireren, of daar precies mijn inspiratie heb gezocht. Dit zal
ook tot uiting komen tijdens deze tentoonstelling.” Bovendien
werd Veerle Rooms in Sint-Niklaas -het Land van Waas- geboren en
woonde ook een tijdlang in Beveren. Haar wortels liggen dus
langs deze kant van de Schelde, al woont en werkt zij sedert
vele jaren in Zurenborg en is Groot-Antwerpen haar natuurlijke
biotoop geworden.
SINT ANNEKE
Veerle: “Maar Sint-Anneke heeft voor mij altijd iets
magisch gehad. De Imalsotunnel met de lange wachttijden uit mijn
jeugd, die unieke voetgangerstunnel waar ik telkens buitenlandse
bezoekers naartoe breng en die deze opslaan in hun geheugen, de
Plage, de mosselen-friet op de dijk, het nergens te evenaren
beeld van de stad met de kathedraaltoren op de Rechteroever en
de lichtjes van de Schelde, de stroom die uitweg biedt naar de
rest van de wereld…” Veerle Rooms heeft dus wel ‘Iets’ met
Sint-Anneke.
Meer info: www.anna3.be
www.rooms-veerle.be
 |
