|
 |
edito
Swa Collier, hoofdredacteur
van de Gazet van Zurenborg
laat elke keer zijn gedachten
gaan over de gebeurtenissen
in de wijk.
Foto
Edwin MENU |
Paniek
Er is iets heel vreemds gaande in onze wijk, in het centrum
van de wijk dan nog wel. Het is iets ongewoons en nog
vreemder, het speelt zich af op grote hoogte en er zijn
behoorlijk wat risico’s aan verbonden. Bovendien zie je af
en toe de paniek naar beneden dwarrelen. Drama op hoog
niveau. Nog niet mee? Wel, dan even goed kijken als je de
volgende keer de Dageraadplaats dwarst. Kijk maar eens naar
de kerk, de frontgevel meer bepaald en dan goed piepen, naar
de cirkel waar ooit een horloge zat neem ik aan. Of iets
dergelijks maar in het midden van deze cirkel is een gat zo
groot al een gebalde vuist. Niet veel groter. En daar moet
je zijn, daar is veel beweging want daar zie je vogels
binnen en buiten vliegen. Niet zomaar een stomme duif, neen,
het is een koppel torenvalken. Koppel dat, zoals het hoort,
broedt in de toren van onze geliefde kerk. Mooi om zien
hoor, ze hebben een speciale vlucht, altijd zenuwachtig,
nooit in een rechte lijn en steeds recht naar hun voordeur
vliegend. Zij hebben het hier goed want ik veronderstel dat
ze niet ver hier vandaan genoeg muizenvoedsel vinden om hun
eventueel klein gebroed te doen opgroeien. Ze zitten daar
hoog en droog en veilig voor mens en dier.
Alhoewel.
Dat laatste klopt niet helemaal. Ze zijn helemaal niet
veilig want ze worden de laatste tijd aangevallen door een
stel zwarte bandieten. Grote, zwarte lawaaimakers die hen in
het zwerk achtervolgen en kabaal maken dat het niet mooi
meer is. Als je dus vreemde, piepachtige geluiden uit de
lucht hoort komen dan weet je dat de achtervolging ingezet
werd op de ranke torenvalken. Door rovers, daar
nietsontziende, grote, gore smeerlappen van vogels. En wat
willen die bekomen? Ik ben geen vogelaar dus ken ik geen
kraai uit een kauw, maar ze zijn duidelijk uit op het bezit
van de torenvalken. Hun nest. Hun mooie, veilige nest dat
als een van de weinige plaatsen op het plein, uitzicht geeft
OP de sterrenhemel in plaats van er onder. Geef toe, je kan
als torenvalk op slechtere plaatsen de nacht doorbrengen. Op
de koeltorens van de centrale in Doel bvb, alhoewel, dat
zijn weer slechtvalken die daar een kunstmatig nest kregen.
Slechtvalken die trouwens in een paar steden aan een opmars
bezig zijn en geliefd zijn omdat ze heel wat verdwaalde en
zieke duiven pakken. Vooral als ze met kuikens zitten. Maar
terug naar onze St Norbertustoren. Daar zie en hoor je de
paniek van de vogels die getergd, achtervolgd en bedreigd
worden. En wij? Wij staan machteloos. We zien ze klapwiekend
om de zijtorens vliegen, ze overschouwen van op een kruis de
komst van de vijand en gaan er dan weer razendsnel vandoor.
Een mooi schouwspel is het anders wel, de natuur die zich
hier op zijn natuurlijkst manifesteert, het recht van de
sterkste: jij hebt iets wat ik wil hebben en aangezien ik
sterker ben zal ik het dan ook afpakken. Zo simpel,
rechtlijnig en wreed is het. Maar misschien loopt het wel
anders af. Misschien slaagt het koppeltje er in om zo lang
stand te houden dat de Zwarte Bende het afdruipt, het beu
wordt en er de brui aan geeft. Geven die zwartzakken toe dat
het veel moeilijker is dan dat ze gedacht hadden en
verplaatsen ze hun activiteiten naar een andere toren in de
buurt. Er zijn er plenty, tot en met een watertoren toe.
Keuze zat. Het wordt dus wel even afwachten wat het gaat
worden. Benieuwd of er binnen afzienbare tijd, als de
klokken al terug naar Rome zijn uiteraard, geen kleine
torenvalkjes boven de sterrenhemel hun eerste vliegpasjes
zullen wagen. We kijken er naar uit, dat wel.
Swa COLLIER
|
